VARINTORN's profileONLY TIME WILL TELL!!!PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 31

    ชีวิตหนาวๆขาวๆ

    เกือบเดือนแล้วสินะที่มาถึงเซี่ยงไฮ้
    หลังจากมีเรื่องกับสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์ เราเตรียมเรื่องฟ้อง และก็ดังคาด เขายินยอมจ่ายค่าเสียหาย พร้อมกับ คำตอบที่ทำให้รู้ว่า
    สิงคโปร์แอร์ไลน์ไม่สมควรได้รับว่าเป็นสายการบินที่ดีที่สุดของโลก และจากนี้ ฉันคงไม่ใช้บริการอีก
    สองอาทิตย์มานี้  เจอแต่พายุหิมะ ซึ่งถือว่า ครั้งนี้ รุนแรงที่สุดและยาวนานที่สุดของเซี่ยงไฮ้
    เอาละพ่อ ข่าวว่า อาทิตย์หน้า ยังมีอีก กรรมจริงๆ
    ชีวิตที่นี่ ยังลำบากเหมือนเดิม เปล่าไม่ได้ลำบากกายอะไรมากมาย
    แต่ลำบากใจที่ต้องฟาดฟัน ที่ต้อง ใส่หน้ากาก รู้ทั้งรู้ไอ้เหี้ยนี่คบไม่ได้ แต่ต้องทำเหมือนแกล้งโง่
    เฮ้ออออ  บ่นทำไมวะเนี่ยตรู
    อีกไม่กี่เดือน จะ 28 แล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วมาก เหมือนเดิม วันเวลาไม่เคยเอาความทรงจำของความเจ็บปวดจากไปเลย
    วันนี้ฉันกลับมาจุดเดิม จุดที่ใครบางคนสัญญากับฉันว่าจะไม่ทิ้งฉันต่อจากนี้ แล้วเขาก็มารับฉันที่นี่ จากนั้นเขาก็ทิ้งฉันไป
    ทุกอย่างกลับมาวนเวียนแบบเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันเฝ้าถามตัวเองว่าเพราะอะไร
    ก็ยังไม่ได้คำตอบ
    เหอะ ทำงาน ห้ามบ่น
    อีกไม่นาน อีกไม่กี่เดือนจะได้กลับไปบ้านแล้ว

    Comments (10)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    chaiwrote:
    เอ๋
       คิดถึง
    Mar. 26
    Picture of Anonymous
    สมศักดิ์ 2 wrote:
    "เราจะเข้าใจชีวิตได้ ก็ดดยการมองดูความว่างเปล่าแห่งชีวิตของเราเอง"
     
    พุทธพจน์
     
     
    -- แท้จริงแล้วชีวิตคือความทุกข์ หากเราเข้าใจข้อนี้เราจะถนอมและดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข
    ความทุกข์เป็นธรรมดา เราอยากได้ เราอยากเป็น เราอยากมี
    เมื่อไม่ได้ เมื่อไม่มี เมื่อไม่เป็น เราก็ทุกข์
     
    หากเราเข้าใจเช่นนี้ ที่สุดแล้ว หากเราไม่ได้อยากได้ หากเราไม่อยากมี หากเราไม่อยากเป็น เราก็ไม่ทุกข์
    เมื่อเราเข้าใจเช่นนี้แล้ว ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมา ย่อมมีวันดำรงอยู่และเสื่อมไปในที่สุด
     
    ไม่มีสิ่งใดในโลกที่จีรังยั่งยืน แม้แต่ความรู้สึกและลมหายใจ
    เมื่อคิดเช่นนี้ได้แล้ว เราจึงไม่ควรทุกข์เกินไป เศร้าเกินไป และสุขเกินไป
    เพราะวันหนึ่งย่อมมีวันหมดไป
    เพราะความจริงมันได้หมดไปอยู่ตลอด ที่เราเห็นเป็นความต่อเนื่อง เพราะมันเกิดดับอยู่ตลอด
     
    วารินทรในวันนี้ไม่ใช่วารินทรเมื่อปีที่แล้ว เพราะเนื้อหนังมังสา เลือด เหงื่อ แรงกายเกิดและหมดไปจากความเป็นวารินทรเมื่อแสนเศร้าในปีที่แล้วหรือแม้แต่เมื่อวานนี้
     
    แต่ที่เห็นเป็นวารินทร เพราะมันมีการสืบเนื่อง
     
    เหตุนี้ ชีวิตจะเข้าใจได้ เมื่อเรามองว่า "มันเป็นเช่นนี้นี่เอง"
    Feb. 16
    Picture of Anonymous
    สมศักดิ์ wrote:
    ยังไงชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป...
    ให้ได้.
    Feb. 16
    ผมเชื่อเสมอว่าเมื่อถึงจุดจุดหนึ่งมันต้องมีทางก้าวเดิน
    ถึงแม้ว่าทางเดินนั้นอาจจะเล็กและคดเคี้ยวบางก็ตาม
    จงกัดฟันปั้นหน้าใสต่อไปเถอะจะเกิดผล
    ผมเชื่อเสมอว่าคุณเป็นคนเก่งและมีความอดทนอดกั้นและจริงใจ
    แต่เส้นทางนี้ความจริงใจคงใช้อะไรไม่ได้มาก,เพราะเขามีชั้นเชิงมาแทนที่อยู่มาก
    แต่คุณจะต้องชนะสิ่งต่างๆได้แน่นอน
    คุณคงเหนื่อยและทอกับสิ่งต่างๆรอบตัวจนอยากจะร้องตะโกนออกมาดังๆแต่ก็ทำไม่ได้ในตอนนี้
    คุณรองวาดภาพอยู่ในใจว่าเราอยู่บนตึกสูงสีดฟ้า{ลมปะทะหน้า}
    พร้อมกับหายใจเข้าให้เติมปอดและหลับตาให้สนิท{มองทั้งที่ยังหลับตาอยู่นะ}
    พร้อมทั้งจิตนาการไปว่าเรามองเห็นจุดเล็กๆมากมาย{นั้นคือคน}
    แล้วลองถอนลมหายใจออกมาคุณก็จะรู้สึกสบายใจขึ้น{ไม่ต้องร้องตะโกนออกมาด้วยซ้ำไป}
    ตื่นตื่นได้แล้ว นี่คุณอยู่ชั้นที่8นะไม่ใช่ชั้น188ตื่นเถอะลงมา
    แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นนะคร็าบ
    อืม!เพื่อนผู้หญิงผมคนหนึ่งเค้าทำงานด้านนำเข้าและออกสินค้าแต่อยู่ทีู่่คุณหมิงนะ
    พ่อเขาทำเรือส่งสินค้าในจีนปัจจุบันเขาก็อยู่แบบเหงาๆกับลูกสุนัขหนึ่งตัว
    เขาเล่าว่าอยู่ที่นีเหงามากไม่เหมือนกับอยู่เมืองไทย
    ดีมีเพื่อนเปิดร้านอาหารไทยที่นีเยอะคลายเหงาไปได้มากในบางครั้งก็เฮฮาตามร้านอาหารไทยกับนักเรียนคนไทยก็สบายใจ
    ขึ้นบ้างอย่างน้อยก็ยังได้ฟังเสียงคนไทยแล้วรู้สึกอบอุ่นบางแต่ถ้าคุณเหงาก็ลองไปร้านอาหารไทยดูอาจจะดีขึ้นบ้างก็ได้
    Feb. 15
    คุณหนึ่ง เรียกดาราว่าพี่ก็ได้ค่ะ ยินดีมากมายค่ะมีน้องสาวเป็นนางฟ้า อิอิ วันหลังจะเลือกบินเที่ยวบินคุณหนึ่งบ้างดีกว่าค่ะ 
     
    อิอิ
     
    แอ๋มจ๋า  คิดถุงงงงง  พี่ขอโทษนะจ๊ะ ที่ไม่ได้เจอ พี่งานยุ่งด้วยกับเรื่องพาสปอร์ต
     
    เอาไว้กลับไปนะ ติดเลี้ยงไอติมแอ๋มอยู่
     
    ขอบคุณมากค่ะพี่ศิวะ
     
    ขอบคุณมากค่ะพี่ติณ  
    Feb. 4
    Mariewrote:
    สวัสดีค่ะ...จะยี่สิบแปดแล้วเหรอคะ ทิ้งห่างหนึ่งไปเกือบปีแหน่ะ หนึ่งเพิ่งจะยี่สิบเจ็ดเมื่อวันที่หนึ่งมกรานี่เอง...เรียกคุณดาราว่าพี่ดีไหมนะ...
     
    เห็นเซี่ยงไฮ้แล้วน่าไปเที่ยวนะคะ ชอบรูปใบไม้สีเลือด กับวิวต้นไผ่สูงๆ มากเลย (ไม่รู้ใช่ต้นไผ่รึเปล่า) ตั้งแต่มาเป็นแอร์ ยังไม่เคยเห็นหิมะเลยค่ะเชื่อไหม?
     
    และยังคงตั้งรอความหวังต่อไปว่าจะได้เห็นหิมะ ไปบินทีไร หิมะตกไปแล้วทุกที สงสัยชาตินี้คงจะไม่มีโอกาสได้เห็นหิมะสักที...ฮ่าๆ
     
    ก็เหมือนกับการรอคอยเนอะ ถ้าเค้าจะเป็นคนที่พระเจ้าประทานมาให้ก็คงจะใช่...เป็นกำลังใจให้น๊า เข้าใจค่ะว่าความทรงจำมันยากจะลบเลือน แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้นะคะ (บอกกับตัวเองเหมือนกันค่ะ)...
     
    ไปอยู่ไกลถึงเซี่ยงไฮ้ คิดถึงน้ำพริกหนุ่มแคบหมูไหมคะ หนึ่งนี่คิดถึงแทบขาดใจเลย อยากปิ๊กบ้านเฮาแต้ๆ ฮ่าๆ...
     
    แล้วจะแวะเวียนมาเยี่ยมใหม่นะคะ บุญรักษาค่ะ สู้ๆ
    Feb. 2
    Mariewrote:
    สวัสดีค่ะ...จะยี่สิบแปดแล้วเหรอคะ ทิ้งห่างหนึ่งไปเกือบปีแหน่ะ หนึ่งเพิ่งจะยี่สิบเจ็ดเมื่อวันที่หนึ่งมกรานี่เอง...เรียกคุณดาราว่าพี่ดีไหมนะ...
     
    เห็นเซี่ยงไฮ้แล้วน่าไปเที่ยวนะคะ ชอบรูปใบไม้สีเลือด กับวิวต้นไผ่สูงๆ มากเลย (ไม่รู้ใช่ต้นไผ่รึเปล่า) ตั้งแต่มาเป็นแอร์ ยังไม่เคยเห็นหิมะเลยค่ะเชื่อไหม?
     
    และยังคงตั้งรอความหวังต่อไปว่าจะได้เห็นหิมะ ไปบินทีไร หิมะตกไปแล้วทุกที สงสัยชาตินี้คงจะไม่มีโอกาสได้เห็นหิมะสักที...ฮ่าๆ
     
    ก็เหมือนกับการรอคอยเนอะ ถ้าเค้าจะเป็นคนที่พระเจ้าประทานมาให้ก็คงจะใช่...เป็นกำลังใจให้น๊า เข้าใจค่ะว่าความทรงจำมันยากจะลบเลือน แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้นะคะ (บอกกับตัวเองเหมือนกันค่ะ)...
     
    ไปอยู่ไกลถึงเซี่ยงไฮ้ คิดถึงน้ำพริกหนุ่มแคบหมูไหมคะ หนึ่งนี่คิดถึงแทบขาดใจเลย อยากปิ๊กบ้านเฮาแต้ๆ ฮ่าๆ...
     
    แล้วจะแวะเวียนมาเยี่ยมใหม่นะคะ บุญรักษาค่ะ สู้ๆ
    Feb. 2
    ammwrote:
    ดีค่ะ...พี่สาวแสนสวย
    คิดถึงพี่มากๆเลยนะ
     
    ตอนนั้นเราก็ไม่ได้เจอกัน แง้ๆๆๆ
    อีกไม่กี่เดือนพี่ก็ใกล้จะกลับมาแล้วใช่ไหม
    ถ้าได้เจอกันก็ดีสินะค่ะ
     
    พี่ดูแลสุขภาพด้วยนะ คิดถึงค้า
     
    ป.ล ดูรูปของพี่แล้ว สวยจังค่ะ+คิดถึงพี่ด้วย
     
    Feb. 1
    ศิวะwrote:
    สู้ๆๆๆๆๆๆ 
     
    ไม่กี่เดือนก็ได้กลับบ้านแล้ว
     
    จะได้ถอดหน้ากาก รับลมบ้านนาเสียที
     
    เอาใจช่วยจ้า...
    Feb. 1
    Picture of Anonymous
    ติณฮับ wrote:
    ชีวิตหนาวหนาวขาวขาว
    เศร้าก็เพื่องดงามในความทรงจำ
    จำไว้เพื่อวันหน้าไม่ผิดพลาด
    อนาคตยังไม่มาถึง
    อดีตผ่านไปแล้ว
     
    เริ่มต้นวันนี้ ไม่จำเป็นต้องเพื่ออนาคต
    แต่เพื่อบางอย่าง...
    บางอย่างนั้น
    ในใจเราที่รู้
    ในเราเราที่รู้
    ในใจเราเท่านั้น.
    Jan. 31

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://varintornth.spaces.live.com/blog/cns!699A02ACCF77947C!1416.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None